O ulepszaniu dobrej nowiny. Piąta "ewangelia" Nietzschego

Książka O ulepszaniu dobrej nowiny ze swobodą i mistrzostwem stylu łączy wątki psychoanalityczne (problem narcyzmu) oraz filozofię społeczną (samouwielbienie zbiorowe),spinając je klamrą koncepcji języka jako gry. Jeśli w grze można zyskać albo stracić (prestiż i podobnego rodzaju profity symboliczne),to sprawą najwyższej wagi staje się przyjęcie jakiegoś języka, jako narzędzia gry. W tej perspektywie ukazuje nam się Dobra Nowina jako Księga, wokół której skupia się pewna zbiorowość, która tworzy dla niej język służący nie tylko komunikacji i identyfikacji, ale także samouwielbieniu. Autor pokazuje na kilku przykładach jak przedstawiciele różnych zbiorowości próbowali „ ulepszać” Ewangelię, aby sprostała temu zadaniu. Najwięcej uwagi poświęca dziełu Tako rzecze Zaratustra Nietzschego, które miało być „ piątą ewangelią”, a w którym najdalej zaszła tendencja zmiany sposobu samouwielbienia (od pośredniego w adoracji Boga do jednoznacznego uwielbienia samouwielbienia. Książka będzie zatem doskonałym wstępem do rozumienia zarówno sensu i oddziaływania Biblii, jak i sensu i oddziaływania filozofii Nietzschego. Szczególnie dla czytelników, którzy nie są zawodowymi filozofami bądź teologami, choć i tacy znajdą w niej wiele interesujących wątków