Φάκελος κ.

Ο Ίμρε Κέρτες, ο οποίος δεν είχε απολύτως καμία πρόθεση να γράψει την αυτοβιογραφία του, πλέκει αριστοτεχνικά το διπλό μίτο αυτού του βιβλίου: την αμφίδρομη σχέση μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας, μεταξύ βιωματικής εμπειρίας και καλλιτεχνικής δημιουργίας, καθώς και μεταξύ αισθητικής και αφηγηματικής δυνατότητας. Ο " Φάκελος Κ." αποτελεί εισαγωγή αλλά και επιτομή του έργου του, καταδεικνύοντας τη σημασία της γραφής στην πολυκύμαντη ζωή του νομπελίστα συγγραφέα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Το βιβλίο τούτο γεννήθηκε ανορθόδοξα. Ο Κέρτες έδωσε συνέντευξη στον φίλο και επιμελητή των βιβλίων του Ζόλταν Χάφνερ. Όταν όμως διάβασε τις πρώτες γραμμές του απομαγνητοφωνημένου κειμένου, άνοιξε τον υπολογιστή και έγραψε ένα βιβλίο δίνοντας συνέντευξη στον εαυτό του. Το alter ego του ρωτάει και ο ίδιος απαντάει. Είναι λοιπόν αυτοβιογραφία; " Όχι", απαντά ο Κέρτες, που αφιερώνει αρκετές σελίδες για να εξηγήσει τη διαφορά μεταξύ βιογραφίας και μυθοπλασίας. Σε κάθε περίπτωση, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα υπέροχο κείμενο, ενός σοφού ανθρώπου. Που τη σοφία του δεν τη μετατρέπει σε απόσταση από τους άλλους, αντίθετα, τη φέρνει δίπλα τους. (Μ. Πιμπλής, Τα Νέα, Βιβλιοδρόμιο, 12/5/2007)