Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ

« Η Δίκη του Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ» είναι ένα δημοσιογραφικό κείμενο της φιλοσόφου Hannah Arendt. Από τη μια, μας συνεπαίρνει με τη ζωηρότητα της αφήγησης και την ακρίβεια της δημοσιογραφικής έρευνας, προσφέροντάς μας άγνωστες πτυχές του ολοκαυτώματος των Εβραίων. Ταυτόχρονα, η επιμονή στη σκιαγράφηση του πορτραίτου του κατηγορουμένου, του Άιχμαν, μας παρέχει μιαν έξοχη ανάλυση της ανθρώπινης συνθήκης ενός εγκληματία πολέμου. Πέρα όμως απ' αυτήν την πρώτη ανάγνωση, η συγγραφέας συντάσσει εδώ μια φιλοσοφική μελέτη για την « κοινοτυπία του κακού». Το φιλοσοφικό πρόβλημα που την απασχολεί είναι τα όρια της « ηθικής κρίσης»: η δυνατότητα διάκρισης ανάμεσα στο καλό και το κακό. Πώς μπορεί να ερμηνευθεί φιλοσοφικά εκείνη η α-ηθικότητα (έλλειψη δυνατότητας για ηθική κρίση) που οδήγησε στα γνωστά πρωτοφανή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Ανθρωπότητα: αυτό που ταιριάζει στη φύση του ανθρώπου ως ανθρώπου αυτή είναι η κεντρική έννοια του βιβλίου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)