Zmiany uwarunkowań wykonywania zadań zawodowych jako efekt gospodarki 4.0 skłaniają do refleksji nad charakterem pracy ludzkiej, której rezultaty w dużej mierze zależą od wsparcia technologicznego. Pojawiają się pytania o zasady współpracy urządzeń technologicznych z człowiekiem, której jakość mogą determinować kwestie związane z zakresem wsparcia technologicznego, komunikowaniem się, bezpieczeństwem danych czy zaufaniem w sytuacji podejmowania decyzji. Wykorzystywanie nowych technologii wymusza również adaptację pracowników do nowych zadań. Procesy dostosowawcze wymagają wyposażenia pracowników w nowe umiejętności dzięki szkoleniom, mentoringowi, a także stwarzaniu warunków do uczenia się w miejscu pracy. W toczącej się w środowisku akademickim i wśród praktyków dyskusji dotyczącej problemów pracy i rynku pracy w gospodarce 4.0 poszukuje się odpowiedzi na następujące pytania: -Jakie są kierunki zmian w popycie na pracę? - Jakie są nowe wyzwania w zarządzaniu potencjałem pracy? - Jakie kompetencje i perspektywy mają poszczególne generacje pracowników na współczesnym rynku pracy? - Jakie są oczekiwania wobec systemu edukacji i poradnictwa zawodowego? - Jakie zadania stoją przed polityką społeczną w gospodarce 4.0? W niniejszym zbiorze prezentujemy przemyślenia i wyniki badań zmierzające do znalezienia odpowiedzi na te pytania.
