Literatura, której nie ma. Szkice o polskiej literaturze homoseksualnej

Książka stanowi zbiór szkiców poświęconych reprezentacji (męskiego) homoseksualizmu w literaturze polskiej. Ramy chronologiczne pracy obejmują niemal cały XX wiek. Podobnie szeroko nakreślone są granice genologiczne - autora interesuje proza, liryka, ale także zagadnienie recepcji twórczości literackiej eksponującej tematykę homoseksualną. Z pracy Wojciecha Śmiei wyłania się klarowny obraz specyfiki polskiej " literatury homoseksualnej" - szkice problemowe ujęte zostały w klamrę szerszego zamierzenia teoretycznego. Autor stara się dowieść swoich tez dotyczących: - statusu genologicznego pojęcia " literatura homoseksualną"; - periodyzacji sposobów reprezentowania homoseksualności; - niemożności wpisania rozwoju polskich sposobów reprezentowania homoseksualności w " quasi"-uniwersalne. wzorce, np.: przedemancypacyjność - emancypacja -postemancypacyjność; - stylistycznej, tematycznej i strukturalnej inspiracji twórczością Gombrowicza wśród autorów " literatury homoseksualnej" lat osiemdziesiątych; - roli stereotypów narodowych i katolickiej religijności w konstruowaniu homoseksualnej/gejowskiej podmiotowości w literaturze dwóch ostatnich dekad XX wieku.