Vittorio Messori (1941),świadomy tego, że życie " albo się przeżywa, albo się je pisze", zawsze poszukiwał odosobnionego miejsca, w którym mógłby zastanawiać się, jak przekonać, że nadzieja istnieje, że jest uzasadniona, że człowiek wierzący to nie naiwniak; że " chrześcijanin to nie kretyn". Messori jest najpopularniejszym katolickim pisarzem o międzynarodowej sławie, przeprowadził między innymi dwa wywiady z ostatnimi papieżami. A przecież nie urodził się katolikiem. Rodzina i szkoła uczyniły z niego antyklerykała i racjonalistę, wywodzącego się z surowej turyńskiej szkoły. Potem jednak, latem 1964 roku wydarzyło się coś nieoczekiwanego: poznał Ewangelię, której poświęcił badania swojego życia; Ewangelię, która " nawróciła" go jakby siłą. Książka ta - która jest historią życia, ale także refleksją o ogromnej wartości kulturalnej - jest między innymi odpowiedzią na dzisiejsze pamflety, w których oskarża się o ciemnotę i brak inteligencji ludzi mających jeszcze odwagę mówienia, że są osobami wierzącymi. Wyznanie przepełnione erudycją, ale także doświadczeniem, naznaczone wielkim człowieczeństwem.
