Powieść, w której słońce skrzy się na powierzchni lazurowego morza, a w powietrzu niesie się zapach pomarańczy. Do czasu. Latem 1972 roku skąpana w słońcu Famagusta jest głównym kurortem na Cyprze. Ambitne małżeństwo Papakostów otwiera tam wspaniały hotel, w którym Grecy i Turcy pracują razem w harmonii. Przy jednej ulicy mieszkają rodziny greckie i tureckie, a panie domu spotykają się w tym samym salonie piękności, gdzie z wałkami na włosach rozmawiają o wszystkim, tylko nie o zamieszkach na tle etnicznym, które ogarnęły resztę wyspy. Jednak pod fasadą blichtru i przepychu także w Famaguście narasta napięcie. Kiedy Grecy przeprowadzają zamach stanu, miasto pogrąża się w chaosie. Zaprzyjaźnione matki czekają na synów walczących o swoją wyspę, lecz przeciwko sobie. Gdy tureckie patrole zaczynają plądrować domy, luksusowy hotel Papakostów wydaje się ostatnim bezpiecznym miejscem. Tylko jedna osoba wie, że w podziemnych spiżarniach budynku ukryte jest coś cenniejszego niż żywność. Kiedy miasto stacza się w otchłań szaleństwa, w Famaguście pozostają dwie rodziny. To ich historia.
