Pewnego jesiennego dnia w mieście B., na zapuszczonym placu zabaw w dzielnicy dworcowej trzy kobiety natykają się na mężczyznę zwisającego z drabinki głową w dół. To Abel Nema, nielegalny emigrant, tłumacz i nauczyciel. Mówi się o nim, że jest geniuszem – w ciągu dziesięciu lat opanował perfekcyjnie dziesięć języków. Ale jakie to ma znaczenie, jeśli w życiu nic i nikt nie chce się znaleźć na właściwym miejscu? Powieść Terézii Mory to historia człowieka wykorzenionego; niemego. Niemego, bo choć nie ma języka, w którym nie byłby w stanie rozmawiać – nie potrafi się porozumiewać. Intryguje i pociąga, ale nie jest zdolny do nawiązania kontaktu. Historia ułożona jak labirynt, o przedziwnej sile języka i bogactwie obrazów, jakich trudno szukać w dzisiejszej literaturze.
