Klasyczna rozprawa Siantidewy, " Bodhiczarjawatara", której tytuł tłumaczymy tutaj jako " Przewodnik na ścieżce Bodhisattwy", jest najczęściej czytanym, cytowanym i praktykowanym tekstem całej indotybetańskiej tradycji buddyjskiej. Bu ston rin chen grub, słynny tybetański uczony z XIII w. n. e., napisał w swej " Historii buddyzmu w Indiach i w Tybecie", że w ramach tradycji buddyjskiej w Indiach zachowała się setka komentarzy do " Bodhiczarjawatara", choć tylko osiem z nich zostało przełożonych na tybetański. Jego Świątobliwość Dalajlama stwierdza, że " Bodhiczarjawatara" jest podstawowym źródłem dla większości tybetańskich pism buddyjskich dotyczących rozwijania altruizmu i Umysłu Przebudzenia, a w swym najnowszym rozległym dziele pod tytułem " Świat buddyzmu tybetańskiego" sam często powołuje się na ten tekst.
