Nie jeden raz święty Juan Diego opowiadał o cudownych zdarzeniach, które z niewyśledzonych planów Bożej Opatrzności stały się jego udziałem na początku grudnia 1531 roku. O spotkaniach i rozmowach z Tą, która nazwała się Matką Bożą z Guadalupe, składał szczegółowe sprawozdanie biskupowi Juanowi de Zumárradze (to do niego skierowana była prośba Matki Najświętszej, by wybudować na miejscu objawień „ mały domek”). O objawieniach Maryi opowiadał też swemu wujowi Juanowi Bernardino (ten był nie tylko drugim wizjonerem, ale i tym, który usłyszał, że imię Maryi brzmi „ Matka Boża z Guadalupe”). Wreszcie wiele czasu rozmawiał o objawieniach na wzgórzu Tepeyac ze swym bogatym krewnym, Antonim Valeriano. Ten ostatni spisał jego opowieść.
