Unikalny charakter dzieła Witkiewicza, spekulatywizm teoretyczny wprowadzający gmach pojęć i twierdzeń im-plikowanych pojęciem Istnienia, a jednocześnie uprawianie sztuk jak najbardziej naocznych i konkretnych w malarstwie, które nie odrywało się od rzeczywistości w postać powstającego wówczas abstrakcjonizmu, to przedziwna konstrukcja psychiczna i duchowa, która może absorbować, intrygować i fascynować niejednego czytelnika dziś i - zapewne - w dość jeszcze odległej przyszłości. Rekonesansujmy więc jego świat czy światy. Są tego warte. Z opracowania dowiadujemy się co mogło podobać się Witkacemu w obrazach Linkego? Jaki typ urody kobiecej preferował artysta? Czy piękno uszczęśliwia czy może unieszczęśliwia? Czy upadek Polski powtarza się w zmierzchu Europy? Skąd Witkacy zaczerpnął koncept napięć kierunkowych? Dlaczego fascynuje go sztuka portretowa? Z jakiej tradycji wywodzi się język witkacowski? Co Witkacy sądził o roli klasy robotniczej?
