Rozwój cywilizacyjny stawia przed absolwentami uczelni coraz większe wymagania profesjonalne, ogólnointeektualne i ogólnospołeczne. W szczególny sposób dotyczy to uczelni wojskowych. Przed absolwentami Wojskowej Akademii Technicznej stają przede wszystkim wymagania określone podstawowymi rolami oficera. Do zasadniczych należą niewątpliwie role o charakterze pedagogicznym. Status wiedzy humanistycznej w uczelni technicznej z oczywistych względów lokuje się poza zasięgiem i wagą przedmiotów wiodących. Ideą ogólną niniejszego opracowania było niezbędne oprzyrządowanie zrekonstruowanego programu kształcenia z zakresu pedagogiki, umożliwiające - w niezbędnym zakresie - przygotowywanie się studentów do zajęć. Potrzeba opracowania i wydania takiego podręcznika, podejmującego nowe ujęcia wiedzy pedagogicznej oraz zabezpieczającego potrzeby dydaktyczne w tym zakresie, wynika również z niedoboru, a często nawet braku odpowiedniej literatury. Niedostępność odpowiedniej literatury skutkuje niewłaściwym przygotowaniem się do zajęć, co ma bezpośrednie przełożenie na efektywność kształcenia i ogólny stosunek studentów do tej kategorii wiedzy. W wyniku redukcji przedmiotów humanistycznych, jakie objęły w latach dziewięćdziesiątych programy kształcenia oficerów, wielkie obszary tej wiedzy nie są przedmiotem edukacji wojskowej. Przyjęta koncepcja niniejszej ksiązki sprawia, iż poszczególne rozdziały stanowią odzwierciedlenie tematów i zagadnień programowych wykładów i ćwiczeń z zakresu pedagogiki wojskowej.
