Książka jest zbiorem dwudziestu siedmiu esejów poświęconych wilkom. Powstawała w okresie kilku ostatnich lat, przeważnie podczas wielodniowych wyjazdów, wędrówek, czatów w najróżniejszych miejscach Polski, które łączyło jedno – obecność wilków. Wybrana przez autora forma literacka pozwoliła nie tylko na przybliżenie wiedzy o tym drapieżniku ale i dała możliwość pójścia dalej – w sferę głębszych myśli, odczuwania, analizę i subiektywne spojrzenie tak na życie samych zwierząt jak i relacje człowiek (również autor) – wilk. Wybór zagadnień, sposób podania jak i sam styl tekstów umożliwia czytelnikowi popatrzenie na wilki z wielu różnych, niekiedy zaskakujących stron. Obok rozdziałów o wszystko mówiących tytułach – „ Wygląd wilka”, Trop wilka”, „ Wilcze menu”, „ Taktyki łowieckie wilków”, „ Rok wilka” znajdują się w książce i inne, choćby „ Noc z wodą, ogniem i ciszą”, „ Wilk a sumienie człowieka”, czy „ Zaradność wilcza a jego wizerunek” świadczące o niekonwencjonalnym podejściu do tematu. Jest to też książka o pasji, o spełnianiu się marzeń, o barwnym i ciekawym życiu w bliskiej łączności z naturą. „ Wilki – eseje” oraz wydany w 2014 roku album fotograficzny „ Idąc za wilkiem”, w zamyśle autora, dopełniają się i uzupełniają. O ile w wydaniu albumowym zasadniczym środkiem przekazu były obrazy, tak tu, obrazy są dodatkiem a istota zawiera się w tekstach. Obie pozycje łączy niewątpliwie duży ładunek pozytywnych emocji oraz indywidualne, konkretny przesłanie nie pozostawiające czytelnikowi wątpliwości w ocenie wartości i roli wilków w przyrodzie.