„ Zamysł autora wydaje się jasny: we właściwy sobie, groteskowo-ironiczny sposób pokazać w wielkim skrócie i swoiście podsumować jeden z największych koszmarów XX wieku, jakim był rosyjski ekspansjonistyczny komunizm, i spróbować odpowiedzieć na pytanie, co było jego źródłem i siłą napędową, i co ostatecznie przyczyniło się do jego upadku. […] Na dramat można więc spojrzeć jako na próbę rozliczenia się – w imieniu całego XX wieku – ze zbrodnią i traumą, jaką przyniósł ów « najbardziej postępowy i sprawiedliwy ustrój w dziejach ludzkości». Diagnoza Mrożka nie jest oczywista, a tym bardziej jednoznaczna, niemniej podstawowe intuicje i przekonania są wyraźne”. Fragment wstępu Antoniego Libery Dziś, gdy widmo tych imperialnych ambicji ponownie zawisło nad Europą, obserwacje Mrożka – dotyczące zarówno Rosji, jak i Rosjan – są wyjątkowo aktualne. Dlatego też, oddajemy w ręce Czytelników nowe
