Pierwsza duża praca Carnapa. To klasyczne dzieło należy do ścisłego kanonu lektur filozoficznych. Autor, redukując pojęciowy aparat nauki, ujednolicając terminologię i zakładając czysty język nowoczesnej logiki, podejmuje próbę wyprowadzenia logicznej konstrukcji świata. Podstawowymi jej elementami są bezpośrednie dane, a określenia owych prostych jakości zmysłowych dają fundament całej terminologii naukowej. Uderzającymi cechami dzieła są ścisłość, z jaką Carnap rozwija swoją koncepcję, oraz jego antymetafizyczny charater. W późniejszych latach Carnap odszedł od fenomenalizmu w stronę radykalnego fizykalizmu, zgodnie z tendencją całego Koła Wiedeńskiego, lecz to właśnie ta książka wywarła szczególny wpływ na współczesnych filozofów poznania, języka i nauki. Najciekawszym kontynuatorem i oponentem Carnapa jest dziś Nelson Goodman, którego praca Struktura zjawiska (wydana przez WN PWN w roku 2009) polemizuje bezpośrednio z koncepcjami zawartymi w Logicznej strukturze świata.
