Truman dość przypadkowo zaczął robić karierę prowincjonalnego polityka: dzięki poparciu wpływowych ludzi, szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, ale także imponującej wierze we własne siły, pracowitości i energii wybrany został senatorem, następnie zdobył u boku Roosevelta stanowisko wiceprezydenta i wreszcie, ku zaskoczeniu całego politycznego świata i wbrew wszystkim ankietom, w 1948 roku wygrał wybory prezydenckie. Temu właśnie człowiekowi przyszło stać na czele świata zachodniego w chwili, gdy ważyły się losy Europy. To Doktryna Trumana legła u podstaw polityki pohamowania ekspansji ZSRR, to on przeforsował w Kongresie Plan Marshalla i pilotował Pakt Atlantycki, to Truman podjął odważną decyzję o obronie Korei Południowej ogromnym kosztem ludzkim.
