Taniec sępów. Pamiętnik młodej Kubanki urodzonej z początkiem wieku.

Renée Méndez Capote (1901) urodziła się i wychowała w środowisku zamożnej, patriotycznej rodziny hawańskiej. Pamiętnik jej obejmuje okres od najwcześniejszego dzieciństwa do roku 1912, a więc pokrywa się z pierwszym dziesięcioleciem formalnie niepodległego bytu Koby, pełnym nadziei, lecz również częstych wstrząsów politycznych. Wspomnienia autorki - określone przez wyobraźnię typu malarskiego, nadzwyczaj wrażliwą na barwy i kształty otaczającego ją świata ludzi i przedmiotów - składają się na wyrazisty obraz życia codziennego wytwornej kreolskiej Hawany, leci również| życia ludzi prostych, szczególnie Murzynów. Renée Méndez Capote dokładanie opisuje podróże, metody wychowania i kształcenia dzieci, bale, zabawy, bankiety oficjalne, życie na wsi itd., z wyraźną predylekcją traktując sprawy kulinarne i stroje. Wszystkie te szczegóły, oddane z wielkim talentem plastycznym i literackim, zaznajamiają czytelnika z niepowtarzalną atmosferą kolonialnej jeszcze wówczas w gruncie rzeczy Hawany, do której stopniowo wdziera się nowoczesność (pierwszy automobil, pierwsze kino...),odbieranej przez pryzmat zrozumiałej nostalgii za światem dzieciństwa.