Szaleństwo jest przywilejem ludzi normalnych. Norma to schemat, do którego nikt nie pasuje, ale w którym każdy lubi się przeglądać. Niekiedy to, co normalne, wydaje się niemożliwe, a to, co szalone - zwyczajne. Normalne wariatki Freuda służyły mu jako egzemplifikacje szaleństwa śnionego umyśle spragnionym tego, co dziwne, niesamowite, szokujące. Historie tych kobiet - zagłuszanych dominującym głosem interpretacji " mężczyzny, który wie" - stanowią lustra, w których każdy może odnaleźć fragmenty własnego ciała i tego, co nim nie jest. Okazuje się bowiem, że szaleństwo dotyczy nie tych, o którym mowa, ale tych, którzy mówią.
