Nowa książka Rafała Rutkowskiego, Moje oczy to ptaki, opisuje wyzwolenie zarówno porywającego się do podniebnej podróży wzroku, jak i poetyckiej frazy. Spojrzenie podmiotu – właśnie niczym tytułowe lotne istoty – uwalnia się od kolejnych ograniczeń (ekranów telewizorów i komputerów, ścian kolejnych pomieszczeń, murów czy ulic) i na nowo przenika rzeczywistość, która odkrywa przed nim zaskakujące właściwości. Towarzyszy temu konsekwentna swoboda języka, obdarzonego płynnym rytmem i meandrującego wśród śmiałych skojarzeń, które ostatecznie fundują świeży obraz świata. To zbiór świadomy uwikłań bohatera w niełatwą teraźniejszość i zarazem wizjonersko przebudowujący relacje między jej składnikami, oferując im zadziwiające konteksty i sąsiedztwa.
