Dziewięć lat w bunkrze-Wspomnienia Żołnierza UPA

Bunkier miał wysokość 2,5 metra. Z potoku, drewnianymi rurami, udało się doprowadzić wodę. Rury zrobiliśmy z pni drzew. W ten sam sposób odprowadzaliśmy do potoku zlewki i pomyje. Schronienie podparliśmy jodłowymi pniami, którymi zostały też wyłożone ściany. Do środka schodziło się po drabinie, zamykając za sobą, zaczepioną zawiasami, pokrywę. Miała kształt pudełka, do którego nasypaliśmy ziemi i posadziliśmy krzaki. Historia trudnych lat 1944-1954 polsko-ukraińskiej tragedii z terenu powiatów leskiego, sanockiego i przemyskiego widzianych oczami żołnierza UPA.