Μουσικοφιλία

Με τη χαρακτηριστική του ευρυμάθεια και τη συμπόνια, ο Όλιβερ Σακς, τον οποίο οι New York Times αποκάλεσαν " δαφνοστεφή ποιητή της Ιατρικής", ανακαλύπτει το χώρο που καταλαμβάνει η μουσική στον ανθρώπινο εγκέφαλο και τον τρόπο που επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά. Στη Μουσικοφιλία εξετάζει τη δυναμική της μουσικής μέσω των μεμονωμένων εμπειριών από ασθενείς, μουσικούς και καθημερινούς ανθρώπους. Ανάμεσά τους είναι: ένας χειρουργός που χτυπήθηκε από κεραυνό και έπαθε εμμονή με τον Σοπέν άνθρωποι με " αμουσία", για τους οποίους μια συμφωνική ορχήστρα δεν έχει διαφορά στο άκουσμα από την κλαγγή των όπλων και ένας άντρας που η μνήμη του διαρκεί μόλις επτά δευτερόλεπτα - για οτιδήποτε άλλο εκτός από τη μουσική. Ο δρ Σακς περιγράφει πως η μουσική ενεργοποιεί ανθρώπους με τη νόσο του Πάρκινσον, που διαφορετικά δεν μπορούν να μιλήσουν, και πως οδηγεί στην ηρεμία και τη συγκέντρωση ανθρώπους που είναι βαθιά αποπροσανατολισμένοι από Αλτσχάιμερ ή σχιζοφρένεια. Η μουσική μπορεί να μας προκαλέσει τα υψηλότερα ή τα πιο βαθιά συναισθήματα - μπορεί να αποδειχθεί όμως και φάρμακο. Ο Όλιβερ Σακς μας εξηγεί το λόγο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) " Ο Σακς ξεδιπλώνει τη μία γοητευτική ιστορία μετά την άλλη, για να μας δείξει τι συμβαίνει όταν συνδυάζονται η μουσική και ο εγκέφαλος". (Newsweek) " Ο Σακς έχει τον ιδανικό τρόπο να περιγράφει ιστορίες: ειδήμων αλλά ταπεινός... Λογοτεχνικός αλλά όχι αυτάρεσκος". (Los Angeles Times) " Λαμπρό, αυθεντικό και απαραίτητο... Η Μουσικοφιλία είναι βιβλίο που θυμίζει ένα κονσέρτο με μαζούρκες του Σοπέν: γρήγορο, εμπνευσμένο και παράξενα όμορφο". (American Scholar) " Οπως και σε προηγούμενα έργα του ο συγγραφέας ανασύρει μέσα από αυτές τις περίεργες διασυνδέσεις νευρώνων και ερεθισμάτων, την αντοχή του ανθρώπινου μυαλού. Την ικανότητα μερικών ανθρώπων να βρίσκουν την τέχνη μέσα στα βάσανα, ώστε να προσαρμοστούν στη στέρηση και την απώλεια. Ανάμεσα στις περιπτώσεις που χρησιμοποιεί είναι ανοϊκοί που αναπτύσσουν μουσικά ταλέντα και, ακόμα πιο χαρακτηριστικά, τα παιδιά με σύνδρομο Williams, που παρουσιάζουν ταυτόχρονα χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και εξαιρετικά υψηλή ικανότητα τόσο στη μουσική (μια γυναίκα μαθαίνει άριες σε 30 γλώσσες) όσο και στην αφήγηση." (ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 22-11-2007)