Pamięć ciała. Ja cielesne w relacji przywiązania i w traumie

Książka podejmuje aktualną na świecie oraz w Polsce dyskusję na temat znaczenia doświadczania własnego ciała dla funkcjonowania psychologicznego człowieka. Przedstawiono próbę definicji, a w ramach regulacyjnej funkcji Ja cielesnego, wyodrębniono dwa aspekty zachowania – komfort w kontaktach fizycznych i zdolność do ochrony własnego ciała. Autorka prezentuje pojęcie „ silnego” i „ słabego” Ja fizycznego, wskazując na czynniki leżące u podłoża tych dwóch wzorców oraz analizę czynników odpowiedzialnych za rozwój Ja cielesnego. Użycie pojęcia Ja cielesnego do wyjaśnienia zachowań codziennych, powszechnych, może być oceniane jako nowatorskie. Z recenzji prof. UAM dr hab. Wojciecha Poznaniaka: Autorka książki dała się poznać jako psycholog dokonujący trafnych i interesujących diagnoz odnoszących się do Ja cielesnego człowieka, traumy i przywiązania, a także dojrzały, krytyczny analityk literatury z zakresu tej problematyki. Na szczególną uwagę zasługują pomysły aplikacyjne dotyczące psychoterapii i profilaktyki zaburzeń w doświadczaniu własnego ciała. Z recenzji prof. UAM dr hab. Anny Suchańskiej: Po książkę powinno sięgnąć szerokie grono odbiorców zainteresowanych dociekaniem źródeł i przejawów zakłóceń samoregulacji; przede wszystkim badaczy – psychologów, pedagogów, lekarzy. Jej adresatami są także osoby, które nie zajmują się tą dziedziną profesjonalnie, ale poszukują wiedzy pozwalającej im lepiej rozumieć własne funkcjonowanie. Pragną bardziej refleksyjnie spojrzeć na swoje – czasem niepokojące – doznania fizyczne, rozdrażnienie, zmiany nastroju czy wreszcie napięcie w sytuacjach fizycznej bliskości z innymi ludźmi. Dzięki rosnącej samoświadomości mógł zwiększyć szanse radzenia sobie z tymi problemami.