„ Skrzy się ten tom od świetnych, krótkich przebiegów języka, intensywnych i wzniosłych, choć ich siła bierze się raczej z umiejętnego rozłożenia akcentów, klauzul i przerzutni (…). Tylko przypadkiem, niby niepostrzeżenie, układa się z tego saga rodzinna, bo to w gruncie rzeczy o niej – od zaczynu, ziarenka – opowiadają ‹‹cudze święta››. W takiej robocie, która prostotę myśli zmienia w językowe piękno, znać kunszt poetki. Ale właśnie – skrzy się on, przybiera postać iskry, przeskakującej pomiędzy początkiem i końcem wiersza, bo wbrew pozom i różnym sygnałom to nie żywioł wodny jest domeną poetki (…). Kroczy za nią ogień, powtarza jej gesty, podszywa je grozą” (Jakub Skurtys, zakład. magazyn).
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión