Autorka potrafi wypowiedzi i oceny właściwie selekcjonować, śmieci odrzucać, wartościowe elementy wyławiać i naświetlać. Nie materiał Nią rządzi (co, niestety jest częstym doznaniem początkujących autorów),ale Ona rządzi materiałem i umiejętnie nim przebiera. Z podziwu godną konsekwencją brnie przez gąszcz danych naukowych, niejednorodny, zachwaszczony, trudny do selekcji. Zachowuje przez cały niezależność swego sądu, ofiarność w dążeniu do Prawdy i odwagę w jej przedstawianiu, nawet jeśli to owocuje dość druzgocącą krytyką poczynań najważniejszych „ władców” w Państwie Polskim. Rzadkie to w dzisiejszej nauce; polscy naukowcy zwykli ogon pod siebie podwijać, cicho siedzieć i nie wystawiać na ewentualne ciosy tych, których bronią jest pogarda i przemoc. A tu proszę: jakby odrodzenie wzoru Pawła Włodkowica – przesłanie jasne, spojrzenie krytyczne. (fragment recenzji prof. Tadeusza Jasudowicza, członka Rady ONZ ds. Praw Człowieka i Pokoju, kierownika Katedry Praw Człowieka UMK).
