Natalia Tułasiewicz żyła krótko – trzydzieści dziewięć lat. Magister, absolwentka międzywojennej polonistyki poznańskiej, nauczycielka, świadomie obraną drogą doszła do spełnienia swej misji życiowej wedle planów Bożych, które starała się przez całe życie odczytywać we własnym sercu i ze znaków czasu. Zapatrzona w świętych artystów (Franciszka z Asyżu, brata Alberta, Teresę z Ávila i Jana od Krzyża),przejęta ideą apostolstwa ludzi świeckich, w zachwycie nad dziełem stworzenia i w radości życia, niestrudzenie, samodzielnie i odważnie szukała swej własnej drogi ku świętości. W Wielki Piątek, 30 marca 1945 r., w przeddzień wyzwolenia obozu, dokonało się życie Natalii – zabrano ją do gazu. Kościół potwierdził wielkość heroicznych cnót i świętość ofiary Natalii. 13 czerwca 1999 r. została beatyfikowana w Warszawie przez Jana Pawła II, w czasie jego VI pielgrzymki do Ojczyzny.
