„[J]edziemy ku zaspokojeniu nie wybierając pragnień”, pisze misza sagi w wierszu otwierającym tom, definiując w ten sposób istotę miłościwie nam panującego reżimu produkcji. Ale z perspektywy czytelnika ważniejsze jest to, że wyznacza tu horyzont własnych obsesji twórczych: [doomer wave] w swojej kompozycji do złudzenia przypomina życie współczesnych, z powracającymi cyklami hiperstymulacji i depresji. Kiedy nastaje świat, w którym „ wszystkie słowa rymują się ze sobą”, byt staje się rozgotowanym spaghetti; rentę pomylić można z zen, karczowanie lasów z łykaniem Xanaxu, Victora Jarę z kryzysem nadprodukcji. W mroku historii jest jednak jeszcze światełko – rozpala je dyscyplina wyobraźni. Dzięki niej nie przestajemy marzyć o „ którymś z możliwych”, w którym kule omijają Komunardów. (Dawid Kujawa)
![[doomer wave]](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fquivercdn.com%2Fcovers%2Fpapierwdole%2Fmisza-sagi%2Fdoomer-wave_978-83-9660-274-9-e75bbea0.jpg%3Fv%3D2026-09-05%252014%253A26%253A28&w=3840&q=75)
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión