Przywracanie sensu. Studia nad wybranymi zagadnieniami filozofii współczesnej

Wielu ludzi skłonnych jest sądzić, że nie ma istotnej różnicy moralnej między umyślnym krzywdzeniem kogoś a przyzwoleniem na jego krzywdę. Pogląd ten opiera się zwykle na przekonaniu, że w jednym i drugim przypadku osoba będąca ofiarą dziejącej się krzywdy może ponieść szkody, które wywołają u niej takie cierpienie i tak niekorzystnie wpłyną na jej interesy, iż słusznie będzie twierdzić, że w obu sytuacjach doświadcza ona podobnej niesprawiedliwości. Każdy, kto tak uważa, może stosunkowo łatwo dojść do wniosku, że skoro zabrania się, aby w sposób zamierzony oraz bez odpowiedniego uzasadnienia powodować czyjąś krzywdę, to jeśli prawdą jest, że nie ma moralnie istotnej różnicy pomiędzy działaniami polegającymi na tego rodzaju bezpośrednim i rozmyślnym czynieniu krzywdy a tymi, które jedynie sprowadzają się do przyzwolenia na czyjąś krzywdę – poprzez jakiś rodzaj postępowania umożliwiającego w efekcie jej zaistnienie lub skutecznie podtrzymującego dalsze jej trwanie – za niedopuszczalne należałoby również uznać wszelkie próby powstrzymywania się od zapobieżenia krzywdzie wtedy, kiedy bez trudu można by jej zapobiec. Prof. dr hab. Mirosław Rutkowski kieruje Zakładem Etyki w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Szczecińskiego. Specjalizuje się w metaetyce oraz w etyce praktycznej. Jest autorem m. in głośniej książki Granice etyki (2017).