„ Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych” to dzieło cenionego przez papieży (m. in. przez Papieża Leona XIII) pisarza religijnego, ascety Mikołaja Łęczyckiego T. J. Książka z łacińskiego oryginału została przełożona przez księdza J. P. w 1930 roku. Wcześniejszy jej przekład, pochodził natomiast z roku 1705 i doczekał się on aż kilku wydań. Autor książki postrzegany był za duchownego podchodzącego do wiary bardzo poważnie i stanowczo. Jego dzieła mogą okazać się niebywale pożyteczne dla wszystkich tych, którzy przez swoje ludzkie słabości, odrobinę pogubili się na ścieżce prowadzącej ich do Boga. Pozycja Mikołaja Łęczyckiego zmusza do refleksji oraz pobudza czytelnika do przejawu jeszcze większej pobożności. Książka należy do serii „ Klasyka duchowości”. Jak uniknąć grzechu śmiertelnego? Misją niniejszej książki religijnej jest określenie czternastu pobudek do unikania grzechu śmiertelnego, prowadzących do niego dróg, a także przedstawienie, w jaki sposób możemy się bronić przed pokusami. Każdy, chociażby najmniejszy grzech śmiertelny, nawet tylko myślą popełniony lub spojrzeniem nieskromnym, usuwa z duszy Boga, który przedtem w niej mieszkał jako jej oblubieniec, okazując jej swoją miłość, i mieszkał w niej jako w swym przybytku nader sobie miłym. Kto bowiem jest wolny od grzechu śmiertelnego, przez łaskę poświęcającą jest uczestnikiem Boskiej istoty, a przez dobre uczynki, przez przystępowanie do św. Sakramentów, jak to uczy św. Paweł, św. Ignacy męczennik, św. Cyprian, wysługuje sobie samego Boga. Gdy znowu człowiek grzech ciężki popełnia, nie tylko traci łaskę uświęcającą, która jest darem nadprzyrodzonym, duszę ogarniającym, ale traci i Boga, który istotnie i osobiście w jego duszy mieszkał jako przyjaciel i oblubieniec.
