Już dwa razy przedtem zwiedziłem piękne miasta i okolice włoskie, ale młody wówczas nie śmiałem opisać moich podróży. Ale trzeci raz objechawszy tę krainę, zrozumiałem, że mi wiek dojrzalszy, oswojenie się z językiem i literaturą narodu, który po Grekach najwyżej w literaturze i sztukach pięknych się podniósł, daje prawo mówienia o tym pięknym, bogatym, osobliwym kraju i narodzie, o którym u nas dotąd bardzo mało pisano, choć jeszcze do XVI wieku Polacy bardzo kraj włoski lubili i dotąd chętnie po nim jeżdżą, a niektórzy tu zamieszkali. (z Przedmowy)
