Od wielu lat egzegeci zwracają uwagę na treści związane z żydowską Paschą, które w Eucharystii nabierają nowego znaczenia. Publikacja ks. Michała Kossowskiego proponuje odejście od pytania: „ czy” Wieczerza Jezusa była Paschą na rzecz zastanawiania się: „ w jaki sposób” tą Paschą rzeczywiście była i jakie ma to znaczenie dla praktycznego przygotowania i przeżywania Eucharystii. Stawia pytanie, czy w czasach Jezusa istniał jakiś określony sposób przeżywania paschalnej wigilii, zwany dziś sederem, dowodząc, że tak było, a starożytny seder paschalny w tym, co najbardziej istotne, pozostał niezmieniony do dnia dzisiejszego. Autor ukazuje równoległy rozwój rytów Paschy i Eucharystii, tych najważniejszych dla jednego Ludu Bożego, oraz to, w jaki sposób zapraszają nas do rozwijania dialogu z judaizmem, dzięki któremu możemy uznać, że Jezus Chrystus naucza nas, katolików, przez współczesny ryt żydowskiej wieczerzy paschalnej. Korzysta z analizy porównawczej tekstów Starego i Nowego Testamentu oraz przykładów literatury pozabiblijnej i rabinicznej.
