„ Widziałem dalej dzięki temu, że stałem na barkach gigantów” – oświadczył Izaak Newton w 1675 roku. Zainspirowany tym słynnym powiedzeniem Bragg wytypował dwunastu „ gigantów” – od Archimedesa ze starożytnej Grecji po Jamesa Watsona i Francisa Cricka z dwudziestowiecznej Anglii – których nazwiska stanowią swoisty przewodnik po dziejach nauki. W rozmowach przeprowadzanych z luminarzami nauki współczesnej, a osnutych na kanwie dokonań ich wielkich poprzedników, autor wiąże dawne osiągnięcia z obecnym stanem wiedzy; próbuje też ukazać kierunki dalszego rozwoju badań. Odkrycia i wynalazki odmieniły naszą planetę. Czy na lepsze? Czy nauka, doszedłszy do poziomu kwarków i kwazarów, osiągnęła już kres swoich możliwości, jak o tym zapewnia John Horgan, a w co nie wierzy Roger Penrose? A może istotnie zbliża się do sformułowania „ teorii wszystkiego”, jak sądzi Paul Davies, a czego nie wyklucza John Maynard Smith? Jeśli tak, to czy będzie to zasługą kolejnego „ giganta”, czy raczej „ pigmejów” – skromnych badaczy, których rola we współczesnych badaniach naukowych bywa – zdaniem Johna Maddoxa – kluczowa? Pewne jest to, że nadal – mimo istnienia różnych teorii – pozostają bez odpowiedzi podstawowe, fascynujące pytania o pochodzenie Wszechświata i życia, istotę ludzkiej świadomości, naturę ciemnej materii… Czar nauki nadal trwa.
