Sandomierz, jedno z najstarożytniejszych miast w Polsce, niegdyś stolica udzielnego księztwa, potem województwa, a dziś stolica obszernej Dyecezyi, skupiał to sobie polityczne i religijne życie znacznej części Małej Polski, ziemią Sandomierską zwanej. Ztąd też dzieje tego starożytnego grodu, są cennym materyjałem do ogólnej hist. ryi kraju. Aż dotąd nie mieliśmy monografii Sandomierza; wprawdzie podjął tę myśl Jan Ghądzyński w dziełku pod tytułem: „ wspomnienia sandomierskie1-1 x),lecz praca jego nie wyczerpuje przedmiotu, a do tego wielu błędami historycznymi jest przepełniona. Dla tego wszyscy oczekiwali na ukazanie się w druku historyi Sandomierza przez ks. Melchiora Bulmskiego, do której gromadził materyały, jeszcze w latach 1837, 1838, 1839 etc, kiedy był professorem i kapelanem przy kościele PP. Benedyktynek. Objąwszy w roku 1840 probostwo w Mikułowicach, a potem będąc powołany na professora historyi kościelnej do Akademii Duchownej Rzymsko- Katolickiej w Warszawie, był zmuszony zaprzestać badań nad przeszłością Sandomierza — dopiero gdy w roku 1867 objął powtórnie obowiązki professora historyi przy Seminaryum Duchownem, przyłożył gorliwej ręki do przerwanej pracy, a mając, jako Prałat Kustosz kościoła katedralnego, klucze od biblioteki kapitulnej, i wstęp do archiwów tak miejskich jako i klasztornych, wykończył na podstawie miejscowych dokumentów dokładną: Historyą Sandomierza. Dzieło zupełnie przygotowane do druku, oczekiwało pożądanego od wszystkich wydania, gdy śmierć nieubłagana w dniu 22 Maja 1877 roku wydarła mieszkańcom Sandomierza zasłużonego autora. Świętej pamięci ks. Melchior Bulmski, który zaszczycał mnie swoją przyjaźnią, zlecił mi jako egzekutorowi testamentu
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión