Rozalia i Rajmundo, główni bohaterowie tej minipowieści, złączeni przez los, ale jakże różniący się od siebie. Ona – bardzo odpowiedzialna, krucha, wrażliwa, empatyczna, oddana rodzinie, niosąca ludziom pomoc, pociechę duchową i nadzieję. On – skrajnie nieodpowiedzialny, typ spod ciemnej gwiazdy, chciał przejść przez życie lekko i przyjemnie. Notoryczny kłamca, nierób, hulaka, damski bokser niestroniący od wszelkich używek i hazardu. Miał szczególne upodobanie w sadystycznym dręczeniu rodziny. Ta postać to jakby zawieruszona przypadkiem we wszechświecie zbitka czarnego charakteru i groteski. Pomysłodawca i aktywny uczestnik niezliczonych skandali obyczajowych, zawsze kończących się efektowną klapą. Wzbudzał tymi wyczynami gorycz bliskich oraz salwy śmiechu często przypadkowych widzów w tym osobliwym teatrze. Kochał tylko siebie. Żył w nieustającym bólu, że jest niedoceniany, a przecież w swoim mniemaniu taki wielki. Rozalia kochała go miłością na zabój, lekceważąc wszystkie sygnały od rodziny i otoczenia, że to niewłaściwy wybór. Maurycy Dominek
