Indywiduum i jednostkowienie. Analiza wybranych tekstów Jana Dunsa Szkota

Książka stanowi omówienie zagadnień ontologicznych, epistemologicznych i aksjologicznych związanych z problematyką jednostkowienia zawartą w wybranych pismach Jana Dunsa Szkota. Została w niej podjęta próba odpowiedzi na pytania: jaki jest, według Szkota, zakres nazwy indywiduum oraz treść terminu indywidualność bytu, czy indywiduum jest poznawalne, czy bycie indywiduum jest wartościowym sposobem istnienia? Analiza dyskusji Dunsa z przedstawicielami innych stanowisk dotyczących różnych zasad jednostkowienia pozwoliła ukazać motywy, zarówno historyczne jak i merytoryczne, jakimi Szkot kierował się w krytyce koncepcji, w których zasadę jednostkowienia stanowi: intelekt, czynnik zewnętrzny, natura sama w sobie, podwójna negacja, istnienie, zestaw przypadłości, ilość, materia czy forma. Precyzuje ona tym samym, czym jest Szkotowa zasada jednostkowienia, różnica indywidualna, bytowości pierwszorzędnie różne, jaka jest relacja haecceitas do istoty oraz sposób połączenia różnych komponentów w bycie indywidualnym i rodzaj jedności, którą tworzy indywiduum.