Ten niewielki tomik z późnymi tekstami Martina Heideggera (1889–1976), najbardziej wpływowego niemieckiego filozofa XX wieku, ma doniosłe znaczenie w historii współczesnej myśli filozoficznej. Pojęcia identyczności i różnicowania dotyczą samych fundamentów filozofii starającej się uchwycić „ wy-różnianie się” świata z pierwotnego, tożsamego „ nic” – uchwycić dzieje bycia. Autor diagnozuje dziejową sytuację człowieka w dobie cywilizacji technicznej i dominacji „ ontoteologii”. Zajmuje stanowisko w kwestii miejsca i roli metafizyki w ludzkim myśleniu, wypowiada się o „ Bogu filozofów” odległym od „ boskiego Boga”. Do Boga filozofów człowiek „ ani nie może się modlić, ani mu się ofiarować”, „ padać w trwodze na kolana”, „ muzykować ani tańczyć”. Postulując „ bez-bożne myślenie”, porzucenie ontoteologii i powrót w „ istotę metafizyki”, Heidegger wypowiada się w swoim trudnym języku o fundamentalnych kwestiach nurtujących dzisiejszego człowieka.