Το όνειρο του κέλτη

Η ιστορία ξεκινά στο Κογκό το 1903 και καταλήγει σε μια φυλακή του Λονδίνου, ένα πρωινό του 1916. Πρόκειται για την περιπέτεια της ζωής ενός θρύλου: του Ιρλανδού Ρότζερ Κέιζμεντ. Ήρωας και προδότης, ηθικός και ανήθικος, ο Κέιζμεντ ήταν ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους που κατήγγειλαν τη φρίκη της αποικιοκρατίας. Όσα είδε στα δύο ταξίδια του, στο Βελγικό Κογκό και στην Αμαζονία της Νότιας Αμερικής, σημάδεψαν τον Κέιζμεντ για πάντα, ωθώντας τον να αλλάξει πλεύση, στην περίπτωση αυτή πνευματική και πολιτική, με καταστροφικά αποτελέσματα. Έτσι, ήρθε αντιμέτωπος με την Αγγλία που θαύμαζε και στρατεύτηκε ενεργά στην υπόθεση του ιρλανδικού εθνικισμού. Όμως και στην προσωπική του ζωή ο Κέιζμεντ ήταν μια σύνθετη προσωπικότητα: η δημοσίευση αποσπασμάτων από ημερολόγια αμφίβολης γνησιότητας έφεραν στο φως σκανδαλώδεις σεξουαλικές περιπέτειες, οι οποίες προκάλεσαν την περιφρόνηση πολλών συμπατριωτών του. Ένα μείζον μυθιστόρημα του Μάριο Βάργκας Λιόσα, το πρώτο που έγραψε ο συγγραφέας μετά τη βράβευση του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, περιγράφει μια υπαρξιακή περιπέτεια, στην οποία το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής εμφανίζεται στην πιο καθαρή και, κατά συνέπεια, στην πιο βρόμικη μορφή του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Όταν ο Ρότζερ Κέιζμεντ συνεχάρη τον Τζόζεφ Κόνραντ για το κονγκολέζικο μυθιστόρημά του " Η καρδιά του σκότους", για την απίστευτη περιγραφή της φρίκης στο Κονγκό, ο Κόνραντ τον διέκοψε και του είπε: " Το όνομά σας θα έπρεπε να εμφανίζεται μαζί με το δικό μου στους συγγραφείς του βιβλίου, Κέιζμεντ". Η περιπετειώδης ζωή του Κέιζμεντ, του Βρετανού προξένου που είχε προκαλέσει σάλο με τις επιτόπιες έρευνές του για τις βαρβαρότητες που επέβαλαν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις στο Κονγκό και στον περουβιανό Αμαζόνιο, στις αρχές του 20ού αιώνα, αλλά πέθανε δι' απαγχονισμού ως Ιρλανδός επαναστάτης και εθνικός προδότης της Αγγλίας, είναι άξια μυθιστορηματικής αφήγησης. Η πένα του Μάριο Βάργκας Λιόσα έδωσε τα καλύτερα αποτελέσματα. Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, το πρώτο μετά το Νόμπελ (2010) στον Περουβιανό συγγραφέα, που δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου. (ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΟΥΜΠΟΥΛΑ, ΕΘΝΟΣ, 10/10/2011)