Siedem pierścieni piękna. Minipanorama teologiczna doktryny św. Teresy od Jezusa

Święta Teresa od Jezusa swe bogactwo ducha zawarła nade wszystko w Twierdzy wewnętrznej, napisanej w 1577 roku, na prośbę ówczesnego prowincjała, o. Hieronima Graciána. Również jej spowiednik Alonso Velázquez (późniejszy arcybiskup Santiago de Compostela) nakłania ją, by napisała nową księgę i podała w niej doktrynę w sensie ogólnym. W liście z dnia 12 grudnia 1577 roku do o. Gaspara de Salazar (list 219) znajdujemy wiadomość o nowym klejnocie, który wielokrotnie przewyższa pierwszy. Castillo interior ma być syntezą całej twórczości, dla której preludium była Księga życia. Dzieło wydano w 1578 roku. Jest to królewska droga do nieba, wielki skarb leży na niej ukryty (D 21, 1). Święta Teresa zwana Mater Spiritualis – Matką rzeczy duchowych – zasługuje na uwagę, a Kościół, świadom jej bezcennych doświadczeń, uhonorował ją tytułem doktora Kościoła w 1970 roku, w czasie wielkich przemian po Soborze Watykańskim II. Stała się busolą duchową dla wielu pokoleń, a jasność naświetlająca trudne kwestie wiary, nadziei i miłości wzbudza podziw do dziś, pośród niepewności i zamętu w wielu sprawach życia. Warto zanurzyć się w czystych źródłach, by obmyć swą duszę z pyłu świata i zaczerpnąć ducha odnowionego.