„ Śpijcie, zwycięzcy” to formuła, jaką w tej kulturze żegna się umarłych. Oto praktyka XXV wieku: wielkie grupy ludzi przeznacza się na zatracenie, by stojący wyżej pod względem technologicznym obserwatorzy mogli napawać się ich tragedią. Wizja zamkniętego, wielopiętrowo zmanipulowanego społeczeństwa odpowiada w wielu szczegółach polskiej rzeczywistości doby komunizmu. Książka, zaliczona w latach 80. do nurtu fantastyki socjologicznej, dziś odnosi się do pokrewnych zjawisk: podatności społeczeństwa na sterowanie przez władzę i kreowanie rzeczywistości przez telewizję. Choć przypomina pod tym względem słynny film „ Truman Show”, powstała dwie dekady wcześniej. Świat opisany przez Oramusa jest zły, posępny, ludzie w nim czynią sobie wyrozumowane łajdactwa, rządzi tym światem intryga i manipulacja, lecz mimo to nawet w tej klatce na szczury spotykamy co jakiś czas arystokratów ducha zdolnych do miłości, wielkoduszności, wreszcie – do wstydu. Maciej Parowski Marek Oramus (ur. 1952) pisarz, publicysta, krytyk. Debiutował opowiadaniem „ Eutanazja” w 1975 roku. Pierwsza powieść " Senni zwycięzcy" (1982) szybko uzyskała status kultowego dzieła fantastyki socjologicznej. Kolejne powieści: " Arsenał", " Dzień drogi do Meorii", " Święto śmiechu" ugruntowały pozycję Oramusa jako jednego z najciekawszych polskich autorów SF. Pisarz dał się również poznać jako znakomity felietonista i recenzent. Jego najciekawsze teksty publicystyczne i krytyczne ukazały się w " Wyposażeniu osobistym", " Rozmyślaniach nad tlenem" i " Bogach Lema".