Wędrując, poznajemy świat, ludzi, a przede wszystkim samych siebie. Każde zdarzenie, spotkanie każdego człowieka zmienia nas, odkrywając jeszcze jeden fragment naszej tajemnicy. Wielu z nas - zapomina, że wędrówka jest celem samym w sobie - nagromadziło po drodze tyle rzeczy, że musieli się zatrzymać nie poszli dalej. Na przechodzących obok nich wędrowców patrzą z tęsknotą i udawaną wyższością spoza murów swoich warowni, w których dzień i noc czuwają, aby chronić swoje bogactwa. Aby wędrować, nie trzeba stać się bogatym czy biednym. Jest to stan umysłu wolnego od przywiązania, kiedy nagroda czy strata przyjmowane są z równym zadowoleniem.
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión