Książka Leeli Gandhi jest pierwszym w Polsce podręcznikiem wprowadzającym w teoretyczne aspekty dziedziny, która stanowi jedną z podstawowych tendencji badawczych we współczesnej humanistyce, zwaną studiami postkolonialnymi. W sposób zwarty i przystępny prezentuje ona zasadnicze wątki dyskusji dotyczących treści, zasięgu oraz wagi teorii postkolonialnej dla współczesnej humanistyki. Rozważając wpływy marksizmu i poststrukturalizmu, dając przegląd idei kluczowych badaczy tego kierunku (Frantz Fanon, Edward W. Said, Gayatri Chakravorty Spivak, HomiK. Bhabha) i omawiając związki z problemami feminizmu, globalizacji i hybrydyczności, Gandhi wskazuje na obecne w teorii postkolonialnej zagadnienia etyczne.
