W XIX-wiecznej Europie uchodziła za kobietę-bestię, kobietę-potwora o usposobieniu Messaliny i skłonnościach Kaliguli. Makabryczne opowieści o jej sadyzmie, rozwiązłości i masowym zabijaniu poddanych odpowiadały prawdzie - gdy umierała, byłajuż najprawdopodobniej dotknięta obłędem, na temat jej nienawiści do cudzoziemców krążyły legendy. Ranavalona, absolutna władczyni Madagaskaru, potrafiła iednak przeciwstawić się białym najeźdźcom, a swoją wyspę przekształciła w niezdobytą przez długi czas fortecę. Jej mroczna osobowość ukształtowały warunki, w jakich się wychowywała, wrodzone skłonności oraz ówczesne czasy. A dla afrykańskich władców były to czasy straszliwe, zdominowane przez intrygę, zdradę, rozgrywki plemienne l nieustanne zagrożenie przez kolonizatorów...
