Groza w literaturze dziecięcej. Od Grimmów do Gaimana

Autorka bada teksty zaliczane do klasyki literatury dziecięcej, takie jak baśń klasyczna, utwory Andersena, powieści, które określa jako oniryczne i fantazmatyczne, wreszcie współczesne odmiany powieści grozy i fantasy. Monografia zawiera ustalenia literaturoznawcze, wykorzystujące metodologie z zakresu krytyki archetypowej, tematycznej, psychologii głębi i transgresyjnych propozycji interpretowania literatury. Pozycja skierowana jest przede wszystkim do badaczy literatury dziecięcej, ale też do nauczycieli, bibliotekarzy oraz pedagogów.