Współczesny dramat w teorii i scenicznej praktyce

Rozpowszechnia się coraz bardziej przekonanie, że nie można oddzielić sposobu pisania dramatów od typu teatru, dla jakiego były przeznaczone. W swojej książce chcę więc spojrzeć na najbardziej znaczące dramaty współczesne nie tylko jak na samoistne dzieła literackie. Zamierzam uwzględnić także kształt sceniczny ich realizacji oraz zmiany teatralnych stylów i konwencji. Spróbuję też pokazać, jak wzajem na siebie oddziałują pisarz i inscenizator (tym terminem określam wszystkich, którzy biorą udział w przygotowaniu spektaklu: aktorów, reżyserów, operatorów świateł i scenografów). Tematem mojej pracy, ogólnie mówiąc, jest wpływ teorii na praktykę i praktyki na teorię. Choć bowiem dramatem, jak każdym innym rodzajem sztuki, wstrząsają fale artystycznych buntów, nigdy nie zapomina on o przyzwyczajeniach swojej publiczności i nie wyrzeka się do końca teatralnej tradycji. (ze Wstępu)