Katechizm polemiczny

Katechizm polemiczny z XVIII wieku zachowuje klasyczną formę pytań i odpowiedzi. Jego pierwszym celem jest obrona przed zarzutami protestanckich adwersarzy, które autor odpiera na dwa sposoby: poprzez argumenty teologiczne oraz natchnione cytaty. Scheffmacher akcentuje boski rodowód doktryny katolickiej oraz rolę Tradycji i autorytetu Kościoła jako „ właściciela”, a więc interpretatora Biblii. Obala tym samym nowinkarską zasadę Lutra  sola scriptura  i płynące z niej błędy. Styl jezuity jest prosty, a język perswazyjny i nacechowany emocjonalnie, przez co niejeden czytelnik – przywykły do poprawności politycznej – może być zgorszony. Dla przykładu, zamiast o „ braciach odłączonych”, przeczytamy u Scheffmachera o „ lutrach”, „ kalwinach” i „ kacerzach”. W ramach swojej pracy autor prowadzi z protestantami specyficzny dialog. Jego celem nie jest jednak wzajemne poznanie, wyzbycie się uprzedzeń czy uzgodnienie wspólnego stanowiska, lecz doprowadzenie zbłąkanych do Prawdy Objawionej, zdeponowanej w Kościele apostolskim. Johann Jakob Scheffmacher SI (1688– 1733) – francuski teolog, jezuita. Wykładał apologetykę na Katolickim Uniwersytecie w Strasburgu, gdzie pełnił funkcję rektora. Jego najbardziej znane dzieła mają formę listów przedstawiających protestantom podstawy doktryny katolickiej.