„ Galaktyka języka Internetu” to zbiór jedenastu esejów dotyczących przemian, jakim podlega słowo pisane i tekst w mediach elektronicznych. Analizie poddane zostały takie formy internetowe jak: e-mail, blog, internetowe recenzje, Wikipedia, Wikisłownik czy literatura hipertekstowa. Wszystkie rozważania na temat nowoczesnych form komunikacji i sposobów użycia języka w Sieci przeprowadzone zostały na tle wcześniejszych zjawisk w kulturze i literaturze. Przykładowo blog porównany został z dziennikami Stefana Żeromskiego, Wikipedia z Wielką Encyklopedią Francuską, e-mail z listem romantycznym, a literatura hipertekstowa z „ Ogrodem o rozwidlających się ścieżkach” Jorga Luisa Borgesa. Dzięki tak komparastycznemu ujęciu tematu, Joanna Wrycza precyzyjnie ukazuje sposób, w jaki nowe technologie wpływają na ewolucję tekstu, a pośrednio — na całą kulturę współczesną. Patronat medialny nad publikacją objął serwis KulturaOnline. pl . Spis esejów: Wstęp 1. Od Galaktyki Gutenberga do Galaktyki Internetu 2. Emotikony wyzwaniem dla interpunkcji 3. Nowe piktogramy we współczesnym języku 4. E-mail jako romantyczny list. Od powieści epistolarnej do S@motności w Sieci 5. „ Dodaj swoją recenzję”. O internetowej recenzji „ polifonicznej” wobec recenzji tradycyjnej 6. Kultura prowadzenia sporów na forum internetowym 7. Blog — dziennik internetowy czy gatunek hybrydalny? 8. Hipertekst wobec ograniczeń książki drukowanej 9. Wikipedia próbą urzeczywistnienia wizji wielkiej encyklopedii 10. Elektroniczna Wieża Babel. Wikisłownik zbiorowym dziełem leksykograficznym 11. Odbiorca zniewolony, czyli o czytaniu literackiego hipertekstu „ Bycie świadkiem zmian zachodzących w obrębie słowa pisanego pod wpływem nowego medium elektronicznego jest jednocześnie przywilejem i wyzwaniem” — pisze Autorka we Wstępie do prezentowanego tomu szkiców. Emotikony, e-maile, forum internetowe, blog, fenomen Wikipedii, wreszcie tak zwany hipertekst to właśnie pola obserwacji; narzędziami obserwacji są zaś pojęcia humanistyki współczesnej i… zdrowy rozsądek, sprawiający, iż Joanna Wrycza nie poddaje się e‑sloganom, produkowanym z szybkością możliwą dzięki wykorzystaniu mocy obliczeniowej procesora czterordzeniowego przez apologetów e-kultury. Czy miłość wyznawana za pośrednictwem tradycyjnych listów jest tą samą miłością, co uczucie przekazywane za pośrednictwem poczty elektronicznej? Czy Wikipedia jest tą Encyklopedią, o której marzyli ludzie w okresie Oświecenia? Czy uśmiechnięte i strapione buźki zastąpią inne formy wyrażania uczuć? Wreszcie czy hipertekst jest nowym etapem funkcjonowania literatury, czy tylko eksperymentem, związanym z pewnym etapem rozwoju technologii? Doprawdy, jest nad czym się zadumać. Chętni do refleksji nad podstawowymi problemami współczesnej kultury napotykają tutaj niepośledniego przewodnika. Który ma odwagę powtórzyć za Marshallem McLuhanem, „ opowieść zaczyna się dopiero wtedy, gdy księga się zamyka”. Na pewno tę książkę warto zamknąć dopiero po przeczytaniu, na pewno nie prowadzi nas ona do opowieści „ wrzaskliwej i nic nie znaczącej”... Dr hab. Marek Adamiec, prof. UG, Katedra Kulturoznawstwa, Uniwersytet Gdański Joanna Wrycza — doktorantka Filologicznego Studium Doktoranckiego Uniwersytetu Gdańskiego, autorka licznych artykułów naukowych związanych z zagadnieniem komunikacji w Sieci oraz sposobem istnienia słowa pisanego w Internecie, w wolnych chwilach pisze opowiadania — jest laureatką konkursu literackiego organizowanego przez Centrum Herdera.
