Nie wiem, jakie stopnie matematyki dostawała Sinead O'Connor, kiedy miała 11 lat i nie obchodzi mnie to, czy karmiła piersią swego synka. " Rewelacyjne" pseudo fakty, które na ogół składają się na biografię gwiazd muzyki pop, nie będą przedmiotem naszego zainteresowania. Co więcej, informacje tego typu nie są zazwyczaj pomocne, ani w rozumieniu samej muzyki, ani w rozumieniu jej kontekstu. Dziennikarze powinni być bardziej odważni (lub mniej leniwi) i zająć się przede wszystkim twórczością Sinead, a nie marnować atrament na opisywanie długości jej włosów czy stanu cywilnego. W przypadku Sinead muzyka i sprawy z nią związane są wiele ciekawsze niż szczegóły z jej życia osobistego. Sinead ma zaledwie 24 lata i wydała dopiero dwa albumy, ale swą muzyką i zachowaniem wzbudziła więcej kontrowersji niż większości wykonawcom rock and rolla udało się wywołać w całej ich karierze. Jak zostać supergwiazdą wykonując muzykę, która z założenia jest hermetyczna? W jaki sposób umieścić inspirowanie folklorem ballady na szczytach list przebojów? W jaki sposób obstrzyżona na zero kobieta może stać się symbolem seksu? Na te pytania warto odpowiedzieć. Są to pytania o wiele ciekawsze niż zastanawianie się, czy Sinead sama obcina sobie włosy lub co tak naprawdę zaszło między nią, a Hugh Harrisem, którego występy rozpoczynały jej koncerty w Ameryce. Jednakże ze względu na samą Sinead trudno jest udzielić mówienie o muzyce, którą tworzy, od opisywania jej życia. Nawet jeśli teksty nie są w bezpośredni sposób autobiograficzne (autor tekstów nie może polegać wyłącznie na własnych przeżyciach),to - według samej Sinead - stanowią one metaforyczną autobiografię ich twórcy. Tak więc nie można rozumieć muzyki Sinead bez próby zrozumienia jej twórcy. Kiedy Sinead mówi w wywiadzie: " Wszystkie moje utwory są autobiograficzne", dodając zaraz potem, " To, co mam di powiedzenia, jest powiedziane w piosenkach", to jak gdyby zaprasza do myślenia o niej samej w trakcie słuchania jej muzyki. Jeżeli nie będziemy szczególnie fantazjować, to możemy dotrzeć do głębszego zrozumienia samych utworów kobiety, która je wykonuje. Może się nawet okazać, że dzięki temu doświadczeniu piosenki Sinead staną się jeszcze bardziej interesujące. Jimmy Guterman, październik 1990
