Elimelech z Leżajska wyróżniał się specyficznym podejściem do reguł religii i osoby samego cadyka. Głosił, że cadyk winien żyć jak wszyscy ludzie grzeszni, a nawet świadomie dopuszczać się grzechu, aby móc wstąpić w duszę grzesznika i oczyścić go z winy (...) Cadyk Elimelech z Leżajska umarł pod koniec zimy 1786 roku, 21 Adara, 6 miesiąca w kalendarzu żydowskim. Według kalendarza katolickiego wypada ten dzień na początku marca. Rocznica śmierci już ponad dwieście lat przywołuje chasydów z całego świata do Leżajska. Kult tego miejsca, moc cudów czynionych za sprawą cadyka nawet po jego śmierci sprawiły, że właśnie teraz, na początku dwudziestego pierwszego wieku, grób Elimelecha jest niemalże obowiązkowym miejscem pielgrzymki już nie tylko chasydów, ale każdego Żyda. (Ze wstępu Jerzego J. Fąfary) Całości albumu w wersji polsko-angielsko-niemieckiej dopełniają zdjęcia Adama Krzykwy.
