Asgier coraz częściej oskarża Helenę o to, że dziewczyna traci zmysły. Staje się też despotyczny i porywczy. Nakłania żonę do przeprowadzki i chociaż ona tego nie chce, nie potrafi mu się przeciwstawić. Boi się, że mąż wyrządzi krzywdę jej lub Astrid. - Spotkałam dziś w mieście znajomą - rzekła spokojnie. - To dobrze. O czym rozmawiałyście? - spytał życzliwie. - Powiedziała, że latem wyruszasz w podróż. A przecież w marcu rodzi się dziecko. Myślałam, że będziesz wtedy z nami. - Nic i do tego co robię - odparł krótko i szorstko. - Zostaniesz ojcem. Nie dokończyła, bo Asgier zamachnął się i uderzył ją w twarz, aż zadzwoniło jej w uszach.
Archivo de LibrosPágina principalCrear una cuentaIniciar sesión