Klepsydra jaźni, czyli armia słabeuszy

Wspomnienia z okresu zasadniczej służby wojskowej 1979-81 (JESIEŃ). Absurdy służby, tragikomiczne sytuacje, „ cyrk”, „ syf”, zjawisko fali, gnębienie młodych, alkohol, koleżeństwo, wrogość, wpadki, warty, służby, fuchy, walka o wewnętrzną wolność…i dylematy oraz kwestie osobiste. Jest niezmierną rzadkością ta powieść traktująca o czasach 2 lat zasadniczej służby wojskowej w PRL. Jej wartością, prócz spraw ujawnionych Czytelnikowi z tej specyficznej perspektywy obserwacji uczestniczącej i z niemal nieznanej niszy (utajnionych spraw ówczesnej armii) są przesłania uniwersalne, w lustrze których i współczesność przeglądać się powinna z niepokojem zadając sobie pytanie o jakość rzeczywistą CZŁOWIEKA. Napisana z perspektywy 22 latka, a więc z TAMTEJ perspektywy. Otwiera świat rzadko opisywany, choć Ci, którzy odbyli tę służbę rozpoznają swoje własne przeżycia i emocje, lecz czy zgodzą się z widzeniem Autora???