Los sprawił, że choroba, którą pomógł pokonać wielu ludziom, dopadła go samego. W walce z nią nie był sam, pomoc zaofiarowali mu onkolodzy z wielu znakomitych ośrodków medycznych na świecie. Nie skorzystał z tych propozycji, z chorobą zmierzał się w swoim szpitalu, wśród swoich. Nie był osamotniony, cały czas była przy nim kochająca rodzina, rzesze przyjaciół, oddani współpracownicy, byli i obecni pacjenci. Pokazał wszystkim, że z rakiem można wygrać. A że choroba stała się punktem zwrotnym w jego życiu, możemy przekonać się, czytając jego zapiski z „ czasów zarazy”. W biegu przez życie zatrzymał się, na chwilę, chyba złagodniał. Potrafi dzisiaj docenić sprawy i rzeczy codzienne, cieszyć się z wygranej walki.
